Walenburg is een uit de 13e eeuw stammende ridderhofstad aan de Langbroekerwetering in Neerlangbroek. Het kasteeltje ligt op een vierkant eilandje, met daarachter een tweede eilandje waarop de tuin zich bevindt.
Bij de historische buitenplaats Walenburg werden duiven gehouden. Het sterkste directe bewijs hiervoor bevindt zich in de middeleeuwse woontoren: het Rijksmonumentenregister vermeldt op het dak een dakkapel met vlieggaten. De woontoren dateert in oorsprong uit de 13e eeuw en kreeg rond 1300 zijn huidige hoogte.
Daarnaast zijn er aanwijzingen voor een duivenzolder in het poortgebouw. In zijn artikel "Duyfhuysen" langs de Langbroeker Wetering uit 1991 behandelt H.M.J. Tromp de historische duivenverblijven in het gebied. Hij noemt Walenburg expliciet, samen met Weerdesteyn en Groenestein, bij de poortgebouwen met een duivenzolder. Tromp baseert zijn onderzoek vooral op historisch afbeeldingenmateriaal.
Het huidige poortgebouw kan niet zonder meer als historisch origineel worden beschouwd. Tijdens de restauratie van 1965 reconstrueerde architect E.A. Canneman het poortgebouw naar een historische tekening van J. de Beijer.
Meer informatie: Verhaalvanutrecht.nl
Plaats: Langbroek (Gemeente Wijk bij Duurstede)
Provincie: Utrecht
Rijsmonument nummer: 510848